We hebben net voor de grens met Nepal geslapen, zodat we ’s ochtends vroeg de grens over konden. We willen de volledige tijd benutten van ons visum in Nepal, en dat is dertig dagen. 

Bij de grensovergang is het onwijs druk met wandelaars en fietsers. Indiase en Nepalese mensen mogen zonder controle vrij bewegen tussen de twee landen. Wij daarentegen worden meteen gestopt door een militair met een groot geweer. We kunnen in Nepal een visum bij aankomst krijgen, en dat moeten we in dollars betalen. Gelukkig wisten we dit van tevoren en hadden we in de laatste grote stad al dollars geregeld. Bij de grens zelf betaal je namelijk enorm veel extra kosten. De grensovergang ging vrij soepel, en alle medewerkers waren geïnteresseerd in wat we aan het doen waren.

Natuurpark

In Nepal willen we in ieder geval een natuurpark zien. We twijfelen nog tussen Bardia en Chitwan, die beide op onze route liggen. Bij de grensovergang naar Nepal raken we aan de praat met Prem. We kletsen wat over onze reis en vragen daarna wat hij doet. Toevallig blijkt dat hij een guesthouse heeft bij Bardia en daar ook tours geeft. Het is nog een flink stuk fietsen vandaag, maar we besluiten toch te vragen: “Is het mogelijk dat we vanavond bij jou slapen en dat we morgen het natuurpark ingaan?” Ja, dat was mogelijk, en voor ons stond er nog een mooie 140 kilometer op de planning. We regelen eerst met Prem een lokale simkaart, zodat we weer bereikbaar zijn. Onze fietstassen geven we alvast mee aan Prem, zodat we sneller kunnen fietsen.

Menselijker

We beginnen aan onze tocht, en gelukkig is de weg vlak en goed geasfalteerd. Het is hier eigenlijk heel vergelijkbaar met India: het is nog steeds druk op de weg, en het straatbeeld lijkt veel op elkaar. Wel heb ik het idee dat de mensen hier meer terugzwaaien en lachen naar ons. Het voelt al wat menselijker en het is leuk om doorheen te fietsen.

Bij het nationale park is het niet mogelijk om te fietsen in verband met de veiligheid. Op de weg zijn ooit motorrijders aangevallen door tijgers, en we zijn verplicht om een bus of taxi te nemen. Dit doen we, en aan de andere kant staat Prem op ons te wachten met onze tassen. Vanaf daar gingen we naar Prem zijn guesthouse, waar we warm werden ontvangen door zijn familie. Het is vanavond Diwali, en dat betekent feest, maar daarover later meer.