Gebroken carrières en uitsluitend verliezers op het gemeentehuis in Alphen. Lees en huiver.... 

In Alphen aan den Rijn is de jeugdzorg zó slecht georganiseerd dat de inspectie heeft moeten ingrijpen en de gemeente onder verscherpt toezicht heeft geplaatst. Een zeldzaam zware maatregel, die laat zien hoe diep het probleem zit. Wethouder Anouk Noordermeer, verantwoordelijk voor deze portefeuille, heeft daar veel te laat op geacteerd en de gemeenteraad te lang onwetend gelaten. Ook al heeft zij persoonlijk niet alle fouten gemaakt, het blijft politiek falen van het zuiverste soort.

Dat zij vorige maand aftrad, was dan ook geen verrassing. Haar positie was onhoudbaar geworden. Maar wat volgde, was niet de erkenning van verantwoordelijkheid die je mag verwachten. Nee, Noordermeer koos voor een frontale aanval: ze beschuldigde haar mannelijke collega’s van tegenwerking, sprak van een “onveilige werkomgeving” en deed uiteindelijk zelfs aangifte van aanranding tegen collega-wethouder Breeuwsma.

En daar begint het echte gif te werken.

Een dergelijke aanklacht is ernstig. Als er al iets gebeurd is, dan is het in de sfeer van een opmerking of een aanraking die niet door de beugel kan. Het gaat hier niet om meisje van 13 of een bang vrouwtje in een donker park, dat een trauma overhoudt aan misbruik of verkrachting. Noordermeer kan prima van zich afbijten. Zo kon ze behoorlijk te keer te gaan op het gemeentehuis tegen ambtenaren die volgens haar niet goed functioneerden. Terwijl ze daarmee ongetwijfeld het beste voorhad met de jeugd,  kreeg ze toch te maken met een (nog lopend) onderzoek naar haar handelen door Bureau Integriteit Nederlandse Gemeenten (BING). Niet fijn voor haar. Juist hier zou je dus verwachten "wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet", maar nee Breeuwsma is ongekend hard geraakt. Zijn naam door het slijk. Zijn integriteit in twijfel. Zijn gezin kapot van verdriet, angst en schaamte. Je kan je niet verdedigen, want ieder verweer wordt gezien als schuld. Ook al blijkt onschuld, de schade en schande is NOOIT meer terug te draaien of te repareren.

NATUURLIJK! heeft Noordermeer het recht op een goed onderzoek en een eerlijk oordeel over wat er gebeurd is, maar Breeuwsma is dat recht ontzegd. Hij is op de voorhand al gestraft op een manier die je niemand gunt.   

En.. wanneer de aangifte pas komt ná je politieke ondergang, roepen je motieven terecht vragen op. Waarom nu pas, na maanden van wanbeleid, na een pijnlijk vertrek? Waarom met zoveel publieke bombarie, ook nog eens met een bekende media-advocaat?

Waarom niet de normale procedure van de gemeente via de onafhankelijke vertrouwenscommissie gevolgd?

Het ruikt eerder naar vergelding dan naar rechtvaardigheid. We moeten hier kritisch durven zijn. Niet op slachtoffers van seksueel grensoverschrijdend gedrag - zij verdienen bescherming en een veilige route naar gerechtigheid. Maar wel op politici die in hun val alles en iedereen meesleuren. Want als de beschuldiging wordt ingezet als laatste wapen, als bliksemafleider van eigen falen dan geldt:

Het middel is vele malen erger dan de kwaal.

Noordermeer ging ten onder aan haar eigen onvermogen. Natuurlijk is ze tegengewerkt en was de klus extreem moeilijk, maar niemand heeft gezegd dat het makkelijk zou worden. Je wordt er goed voor betaald en als het mis gaat wacht een riante regeling. Echter in haar val heeft ze iemand anders opgeofferd. Wat begon als een drama in het stadhuis, is geëindigd als een tragedie voor een ander gezin. Politiek is hard, maar dit is hardvochtigheid vermomd als slachtofferrol.

Machiel van der Schoot