In 1990 heeft de wereldberoemde Johnny Cash (echt waar) in Alphen opgetreden. Ter gelegenheid daarvan werd er in Park Rijnstroom een muzikaal theater opgevoerd. Onderstaad een recensie door Joop Burgerhout.
Johnny Cash Memorial met ‘Walk the Rhine Band’
ALPHEN AAN DEN RIJN – Over Johnny Cash (1932 – 2003), een van de grootste artiesten die de wereld gekend heeft, zijn vreemde verhalen bekend. Soms hebben ze met legendevorming te vormen, maar de meeste over Johnny Cash hebben een kern van waarheid of zijn zelfs waar gebeurd.
Johnny Cash kwam ooit in Nederland door toedoen van Nieuwkoper Cor Sanne, impresario van CMS Productions. Tot twee keer werd het optreden afgelast. De tandarts moest een kies trekken, en hij brak de kaak van Johnny Cash. Een onwaarschijnlijk verhaal, maar een doktersverklaring toonde aan dat dit verhaal inderdaad klopte. Op 26 oktober 1990 trad Johnny Cash dan eindelijk op in de Rijnstreekhal. Een uitverkochte zaal werd betoverd door de magische verschijning van deze zanger.
Johnny Cash kwam ooit in Nederland door toedoen van Nieuwkoper Cor Sanne, impresario van CMS Productions. Tot twee keer werd het optreden afgelast. De tandarts moest een kies trekken, en hij brak de kaak van Johnny Cash. Een onwaarschijnlijk verhaal, maar een doktersverklaring toonde aan dat dit verhaal inderdaad klopte. Op 26 oktober 1990 trad Johnny Cash dan eindelijk op in de Rijnstreekhal. Een uitverkochte zaal werd betoverd door de magische verschijning van deze zanger.
Het is Goede Vrijdag 2025. De zaal van Parkvilla zit berstensvol. Het is de tweede keer dat Walk the Rhine Band optreedt. Een gelegenheidsformatie, speciaal in het leven geroepen om Johnny Cash te gedenken. Het is een geweldig concert!
Briljante opbouw
Johnny Cash heeft 96 albums met meer dan 1500 nummers opgenomen. Bij een Tribute to Cash moet dan een selectie gemaakt worden, en die was opmerkelijk. Het publiek raakte in de ban, het werd meegezogen in de thema’s van het leven van Johnny Cash. Er was niet gekozen voor een terugblik op zijn leven, maar op het afpellen van de vele lagen die Johnny Cash niet meer kon en wilde verbergen, tot men de kern had bereikt. Alleen door de diepte op te zoeken, kan meegezogen worden en dat was briljant.
Een mooie vertolking van ‘I Walk the Line’ was de aftrap, opgedragen aan de eerste vrouw van Johnny Cash. Op de lijntjes lopen, aanpassen op straffe van verguizing. Het zijn ook de lessen van zijn moeder. Het zou Johnny Cash niet lukken. Een lied over de gevangenis en in de wind geslagen waarschuwingen van zijn moeder (Folsom Prison Blues) werden gevolgd door ‘All over Again’, vol van spijt over wat een ander is aangedaan, ‘Cocaine Blues’ en de eenzaamheid van ‘the Solitary Man’. Vlak voor de pauze kwam de totale identificatie van Cash met de outcasts van San Quentin (‘I hate every inch of you’), om te eindigen met wie hij is gebleven: een ‘Country Boy’.
Tussendoor werden herinneringen opgehaald van het optreden uit 1990. Filmpjes en foto’s werden vertoond, en interviews met mensen van toen werden beluisterd. Het publiek ging 20 minuten afkoelen en zich voorbereiden op het tweede deel.
Een mooie vertolking van ‘I Walk the Line’ was de aftrap, opgedragen aan de eerste vrouw van Johnny Cash. Op de lijntjes lopen, aanpassen op straffe van verguizing. Het zijn ook de lessen van zijn moeder. Het zou Johnny Cash niet lukken. Een lied over de gevangenis en in de wind geslagen waarschuwingen van zijn moeder (Folsom Prison Blues) werden gevolgd door ‘All over Again’, vol van spijt over wat een ander is aangedaan, ‘Cocaine Blues’ en de eenzaamheid van ‘the Solitary Man’. Vlak voor de pauze kwam de totale identificatie van Cash met de outcasts van San Quentin (‘I hate every inch of you’), om te eindigen met wie hij is gebleven: een ‘Country Boy’.
Tussendoor werden herinneringen opgehaald van het optreden uit 1990. Filmpjes en foto’s werden vertoond, en interviews met mensen van toen werden beluisterd. Het publiek ging 20 minuten afkoelen en zich voorbereiden op het tweede deel.
Na de pauze …
‘Hurt’ moet men beleven. Ton van der Nagel (zang, gitaar en mondharmonica) deed dat met verve, en menigeen kreeg tranen in de ogen. Johnny Cash gaat volkomen kapot naar Jezus.
Met dit begin van het tweede deel was het duidelijk dat toegewerkt zou worden naar en apotheose, maar hoe zou die eruit zien? De volgorde van de gespeelde nummers maakte het helder: religie en hoe die doorwerkt in het leven… ‘Personal Jesus’ draait om hoop en redding, en de vraag hoe men zelf een steun kan zijn voor anderen. Die pretentie is teveel voor Cash. In ‘God's Gonna Cut You Down’ gaat het om uiterlijke vroomheid, en als een rechtgeaarde evangelical christian gaat het bij Johnny Cash uiteindelijk om ‘the man from Galilee’ die met een zachte stem zegt: ‘John, go do My will’.
Zoals iedereen weet gaat het bij gelovige mensen vaak mis als we kijken naar hun geliefde partners en hoe zij omgaan met elkaar. In ‘Long Legged Guitar Pickin' Man’ wordt de strijd tussen Johnny en zijn vrouw June Carter Cash bezongen. Trouwens subliem vertolkt door Leonie van Dijk en Rene Driessen. De liefde is bij Johnny Cash religieus, zoals ook de trouw die uit ‘If I were a carpenter’ spreekt.
De avond leek te eindigen met een lofzang op de liefde voor June Carter (‘A thing called love’, gevolgd door ‘Ring of Fire’), waarin de intensiteit en de trouw van liefde van het echtpaar Carter voelbaar werden, maar de ware apotheose openbaarde zich in het slotlied: ‘Will the circle be unbroken’. De cirkel is rond: in de hemel is hereniging. Zijn moeder wacht hem op.
Het publiek herkent en zingt luidkeels mee.
Het herkent de emoties, het herkent de strijd, het herkent de liefde.
Het herkent Johnny Cash!
Met dit begin van het tweede deel was het duidelijk dat toegewerkt zou worden naar en apotheose, maar hoe zou die eruit zien? De volgorde van de gespeelde nummers maakte het helder: religie en hoe die doorwerkt in het leven… ‘Personal Jesus’ draait om hoop en redding, en de vraag hoe men zelf een steun kan zijn voor anderen. Die pretentie is teveel voor Cash. In ‘God's Gonna Cut You Down’ gaat het om uiterlijke vroomheid, en als een rechtgeaarde evangelical christian gaat het bij Johnny Cash uiteindelijk om ‘the man from Galilee’ die met een zachte stem zegt: ‘John, go do My will’.
Zoals iedereen weet gaat het bij gelovige mensen vaak mis als we kijken naar hun geliefde partners en hoe zij omgaan met elkaar. In ‘Long Legged Guitar Pickin' Man’ wordt de strijd tussen Johnny en zijn vrouw June Carter Cash bezongen. Trouwens subliem vertolkt door Leonie van Dijk en Rene Driessen. De liefde is bij Johnny Cash religieus, zoals ook de trouw die uit ‘If I were a carpenter’ spreekt.
De avond leek te eindigen met een lofzang op de liefde voor June Carter (‘A thing called love’, gevolgd door ‘Ring of Fire’), waarin de intensiteit en de trouw van liefde van het echtpaar Carter voelbaar werden, maar de ware apotheose openbaarde zich in het slotlied: ‘Will the circle be unbroken’. De cirkel is rond: in de hemel is hereniging. Zijn moeder wacht hem op.
Het publiek herkent en zingt luidkeels mee.
Het herkent de emoties, het herkent de strijd, het herkent de liefde.
Het herkent Johnny Cash!
De band en een vraag
De bandleden kenden elkaar, maar speelden voor het eerst in deze samenstelling. Het zijn niet de minsten en niet alleen bekend van muziek. Ton van der Nagel was het centrum. Hij heeft als bijnaam ‘The Voice of Alphen’ en dat maakte hij meer dan waar. De rauwheid van zijn eigen leven en die van Johnny Cash’ waren nagenoeg tastbaar in zijn stem en in de subtiele aanslag van zijn gitaar. Simon Fancken speelde basgitaar, hij is de belichaming van enthousiasme en bekend van Ivy Green, een van de weinige Nederlandse punkbands die internationaal betekenis kreeg. Roland van der Posts spel was opvallend, korte creatieve wendingen maakten songs extra levendig. Leonie van Dijk trad na de pauze op en vertolkte de stem van June Carter. Ze was groots in haar beleving van de steun en toeverlaat van Johnny Cash.
Een verrassend, want niet gepland optreden was van Cor Sanne, inmiddels 79 jaar, maar hij kon zich niet beheersen en vanuit het publiek beklom hij het podium en zong mee met het laatste lied. Dat was een geweldig optreden.
Vader en zoon Driesen, Rene en Sven, presenteerden, waarbij Sven ook nog eens drumde en verantwoordelijk was voor de vertoonde films en research. De liefde spatte ervan af. Hulde aan vader en zoon!
Een verrassend, want niet gepland optreden was van Cor Sanne, inmiddels 79 jaar, maar hij kon zich niet beheersen en vanuit het publiek beklom hij het podium en zong mee met het laatste lied. Dat was een geweldig optreden.
Vader en zoon Driesen, Rene en Sven, presenteerden, waarbij Sven ook nog eens drumde en verantwoordelijk was voor de vertoonde films en research. De liefde spatte ervan af. Hulde aan vader en zoon!
Het is een gelegenheidsband, maar er is een vraag, vervat in een opdracht: treed alstjeblieft vaker op! Er is behoefte aan jullie diepgang!
