We fietsen Almaty binnen, en eigenlijk valt meteen op dat het een moderne stad is. We nemen een hostel in de stad en raken bij binnenkomst meteen aan de praat met andere reizigers. Dat is het leuke van in hostels slapen: je leert snel nieuwe mensen kennen.

Iedereen daar heeft interesse in reizen, en een praatje is zo gemaakt. We spreken af om ’s avonds met een aantal mensen van het hostel uit eten te gaan. Maar in een hostel is iedereen je vriend, dus de groep wordt steeds groter. Uiteindelijk gaan we met twaalf mensen uit eten. Het is beregezellig. Het is heerlijk om iedereen zijn reisverhalen te horen.

We worden steeds luidruchtiger naarmate de avond vordert, en voordat we het weten, gaat het restaurant dicht. Voor de zekerheid gaan we nog naar de kroeg tot in de late uurtjes. Dat was ook een grandioos succes.

Rustdag

De volgende dag hebben we een rustdag, en ik (Sven) ga de stad in om deze te bekijken. Er is onwijs veel groen in de stad, met veel bomen langs de weg en parkjes. Qua gebouwen is er ook een grote Sovjetinvloed zichtbaar: grote betonnen complexen, gemengd met moderne gebouwen. Er zijn veel westerse restaurants en de infrastructuur is goed geregeld. Absoluut een aanrader om eens heen te gaan. Terug in het hostel is het ’s avonds weer tijd om te socializen. Ik ga mee met een groep voor een drankje.

Tijdens het drankje klets ik vooral met een Filipijnse jongen. Ik weet niet meer precies hoe we erop kwamen, maar hij vroeg: “Ben je weleens bij een drag queen show geweest?” Nee, dat was ik nog nooit, maar het leek me wel leuk. Keuze gemaakt: we gaan naar een drag queen show.

Aan de praat geraakt

Ik dacht dat het een soort zaal zou zijn waar iedereen op stoeltjes zat, maar dat had ik helemaal mis. Het was een grote club waar iedereen op de dansvloer stond, met vooraan een podium waar de optredens werden gehouden. We raakten aan de praat met een lokale Kazachse jongen die alles voor ons vertaalde. Het was echt leuk om te zien, en als er een leuk nummer gespeeld werd, ging het in de zaal ook los.

Negen optredens vond ik wel wat veel; na vijf had ik het wel gezien en mocht de club van mij beginnen. Maar goed, na de optredens kwam de prijsuitreiking en veranderde het daarna in een normale clubavond met iedereen die er was. Er waren veel mensen vanuit de LHBTI-scene, en we kregen zelf ook regelmatig de vraag waar we op vielen. Het was echt een van de beste clubervaringen die ik ooit heb gehad. Het voelde heel vrij: qua wie je was, waar je op viel, en hoe iedereen danste. Veel leuker dan ik had verwacht, en de sfeer was onwijs tof. Zeker voor herhaling vatbaar!