Tussen Alphen aan den Rijn en Hazerswoude vind je een plek met een ietwat griezelige geschiedenis: het Spookverlaat. Het gebied dankt de naam aan een legende. Bij de sluis die ooit in het gebied te vinden was, zou het namelijk spoken.
Ooit zorgde de lust van een jongen voor een voor hem noodlottig einde. Beeld je in, een mooie zomerse zaterdagavond. Amalia en Frederik, twee geliefden, maakten van het stille plekje in de Rietveldse polder gebruik om samen tijd door te brengen. Het begon met zoenen, maar Frederik wilde meer. Amalia wilde dat niet.
Toen Frederik zijn zin probeerde door te drijven, gaf Amalia hem een flinke duw, waardoor hij met strohoedje en al het water in kieperde. Frederik had al spartelend nog de tijd om “Amalia, Amalia, bemint gij mij?” te roepen. Frederik werd echter door Amalia aan zijn lot overgelaten en verdronk. Amalia zag alleen zijn strohoedje nog drijven.
Na de dood van Frederik leidde Amalia een melancholisch leven. Ze heeft ontzettend veel spijt van haar daad. Daarom ging zij elke zaterdagavond terug naar het water waar Frederik verdronk om hem te herdenken, en telkens opnieuw hoorde ze hem vragen of zij hem bemint.
En ze is niet de enige die dit hoort. Anderen horen ook wel eens iets wat lijkt op een soort vastlopende langspeelplaat. Ook zien ze verschijningen en mijden ze dit gebied. Sindsdien heet het water, dat ooit het Verlaat heette, het Spookverlaat. Volgens de overlevering kan het er ’s nachts spoken.
Neem zelf eens een kijkje bij het Spookverlaat. Als je durft...
Meer weten over het verleden van Alphen aan den Rijn? Lees alle artikelen van onze rubriek Oud Alphen.
